EĞİTİCİ OLMAK
ÇOCUKLARI SEVMEK ve ONLARIN KALBİNİ KIRMAMAK

YAZAR : Ayla AĞABEGÜM aylaagabegum@hotmail.com   Efendimiz’in sevgi ve şefkat dolu bir yüreği vardı. Çocukları üzmemeyi, ağlatmamayı tavsiye etmişti. Sevgili torunları Hazret-i Hasan ve Hazret-i Hüseyin -radıyallâhu anhümâ-’nın ağlatılmaması konusunda çevreyi uyarmışlardı. Onların ağladığını gördüğünde, çevresindeki büyükleri ikaz ederdi. Yalnız kendi çocukları ve torunları için üzülmezdi. Çevresindeki bütün çocuklardan da kendisini mes‘ul hissederdi. Bu davranışını görenlere de iyi bir rehber […]

Continue reading »

O GELDİ, GELDİ…

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) O geldi, geldi o an, O geldi, geldi o can. Zeminde yoktu hayat, O geldi, geldi o şan. Safâ, vefâ ve huzur, O geldi, geldi heman! Yalan yıkıldı yere, O geldi, geldi beyan. Duyurdu hakkı ebed, O geldi, geldi inan. Zayıf, garip, köleye, O geldi, geldi aman! Ne ihtişamlı geliş; O geldi, geldi cihan. […]

Continue reading »

KIT‘A

ŞAİR : Memduh CUMHUR memduh47@hotmail.com Hasretten ibâret görünür gönlüme dünyâ Hikmetse ezelden beridir nefsini bilmek. Gür servilerin gölgesi bir sırrı fısıldar. Zannımca hayat sâdece sevmek ve sevilmek. vezni: mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün

Continue reading »

ARAP ŞİİRİNDEN TERCÜMELERLE CÂHİLİYYE HAYATINDAN KESİTLER -10-

Harun ÖĞMÜŞ Araplar içinde tarafları birbirine tutuşturup savaştırarak kendisi sıvışan kişiler de vardı. Ferrâr es-Sülemî şöyle diyor: وَكَـــــتِــــيــــبَـــــةٍ لَبَّــــسْـــــتُهَــــا بِكَـتِـيـبَـةٍ فَتَـرَكْتُـهُمْ تَقِصُ الرِّمَاحُ ظُهُورَهُمْ مَـا كَــانَ يَـنْـفَـعُـنِـى مَـقَـالُ نِـسَـائِهِـمْ حَتَّى إِذَا الْتَبَسَتْ نَفَفْضْتُ لَهَا يَدِى مِــنْ بَــيْــنِ مُــنْــفَــعِــرٍ وَآخَـرَ مُـــسْــنَـــدِ وَقُـــتِـــلْتُ دُونَ رِجَــالِــهَــا لَا تَــبْــعَـــدِ Bir kin ve gayız nârı salıp içlerine, Kattım nice birlikleri ben birbirine. Baktım; kiminin sırtına […]

Continue reading »

DARILMA OĞLUM!

ŞAİR : VAROĞLU (Mehmet Ali VAR) varoglu5@gmail.com -Oğullarıma- Okumak tahammül ister gurbette, Sabır ve gayretten ayrılma oğlum! Ahlâkı kuşanıp, ilmi hıfz et de, Fazîlet yolunda daralma oğlum! Fırsat bilip vakti, düzenli çalış, Meşakkat getiren günlere alış, Başarıyla olur derste yükseliş, Hiçbir mazerete sarılma oğlum! Şehirde gelmez çil horozun sesi, Okşamaz kırların ılık nefesi, Yorsa da gündüzün mücadelesi, Tembellik köşküne serilme […]

Continue reading »

BİZİM MAHALLE!

ŞAİR : Servet YÜKSEL servety@t-online.de Yılların ardından zaman konuştu, Beni hüzne saldı bizim mahalle… Gecekondu apartmana dönüştü, Hayallere daldı bizim mahalle… Hayra yorulmuyor böyle bir rüya, Asıl güzelliği unuttu hülya, «Huzurum kalmadı, batsın bu dünya» Taçsız bir kraldı bizim mahalle… Sokakları vardı iğde kokulu, Sîmâlar bilirim hayat okulu, Öfkesine yenik, her dem duygulu, Ustura Kemal’di bizim mahalle… Avlusu, bahçesi küçük […]

Continue reading »

BÜTÜN ÖMRÜN GİDER BOŞA

ŞAİR : Bekir İsmet ÇİÇEK bekirismetcicek@gmail.com Yemin olsun ki ey insan, Zarardasın baştanbaşa! Aleyhine işler zaman; Daldırır türlü uğraşa, Bütün ömrün gider boşa. Eğer yoksa kalpte îman, Her geçen gün artar ziyan, Huzura bulunmaz imkân; Nasibin olur kargaşa, Bütün ömrün gider boşa. Olmayınca sâlih amel, İflâs kuvvetle muhtemel, Sarar seni uzun emel; Düşersin bin bir telâşa, Bütün ömrün gider boşa. […]

Continue reading »

En Zorlu İmtihan Sahnesi; DÜNYA HAYATI

YAZAR : B. Cahit ÖZDEMİR bcahit@hotmail.com Yüce Yaratıcı’ya halîfe olma vazifesi tevdî buyurulan insan; bunun gerektirdiği bütün meziyet ve istîdatlarla teçhiz edilip, bu şerefle mütenasip sonsuz nimetlerle taltif edilmiştir. Kur’ân-ı Kerim’de; “O ki ölümü ve hayatı takdir edip yarattı, sizi imtihana çekip hanginizin amelce daha güzel olduğunu bildirmek için…” (el-Mülk, 2) buyuruluyor. Madem ki bir imtihan var; öncesinde bir çalışma, […]

Continue reading »

Son Yaprak Düşmeden…

ŞAİR : NİYAZKÂR (Köksal CENGİZ) niyazkar@gmail.com Emsal olsun bu âlemde her hâlin, Son yaprak toprağa düşmeden önce… Aynı olsun hitâbınla ahvâlin, Son yaprak toprağa düşmeden önce… Aslını unutma; toprak ile su, Mü’mine sürülür cinan kokusu… Münkire sürünür nîran korkusu… Son yaprak toprağa düşmeden önce… Ne geliş bizdendi, ne gidiş bizde… «Akıl» bir şey sanır kendini sözde… Nefs-i emmâreden nefsini çöz […]

Continue reading »

Giden Ömürden Gidiyor…

ŞAİR : Abdullah GÜLCEMAL Tâ doğduğum günden beri, Giden ömürden gidiyor… Bin düşündüm dünden beri, Giden ömürden gidiyor… Bebek iken emekledim, Büyümek için bekledim. Ne çıkardım, ne ekledim, Giden ömürden gidiyor… İlkbahar, yaz, kış görürken, Dört mevsimde iş görürken, Hayal kurup, düş görürken, Giden ömürden gidiyor… Her yırtığa vurdum yama, Bir dikiş tutmadı ama… Gark oldum kedere, gama, Giden ömürden […]

Continue reading »
1 7 8 9 10 11 15